Over mij

Ik ga je niet vertellen wie ik ben.

Ik vertel je liever waarom ik vandaag kijk zoals ik kijk.

Achter Websoul

Mijn verhaal begon niet met BG5.

Het begon veel eerder.

Als ik eerlijk ben, denk ik dat mijn moeder, zonder het te beseffen, mee bepaald heeft waarom ik later boekhouden ben gaan studeren. Ik was een jaar of twaalf toen ze failliet ging. Vandaag kijk ik daar helemaal anders naar, maar als kind zie je vooral wat zoiets met iemand doet. En in die tijd was een faillissement niet iets waar je zomaar opnieuw van kon beginnen. De schulden bleven.

Gek eigenlijk...

Want misschien is daar, zonder dat ik het toen besefte, mijn nieuwsgierigheid ontstaan.

Dus werd ik boekhouder.

Enkele jaren later besloot ik boekhouden en fiscaliteit te studeren.

Ik wilde begrijpen wat er achter een onderneming schuilgaat. Niet alleen de cijfers, maar ook hoe je kon vermijden dat ondernemers dezelfde fouten moesten meemaken als mijn moeder.

En eerlijk...

Ik deed dat jarenlang met veel plezier.

Ik hield van de cijfers, van de analyses en van het gevoel dat ik ondernemers vooruit kon helpen.

Tot ik stilaan begon te voelen dat er iets niet meer klopte.

De wetgeving werd almaar complexer en ik had steeds vaker het gevoel dat ik niet meer voor mijn klant werkte, maar voor de fiscus.

Dat was voor mij een moeilijk gevoel.

Want ik was net boekhouder geworden om ondernemers te helpen.

Soms verandert niet alleen je business. Soms verandert je hele kijk op het leven.

Jaren later besloten mijn man en ik om al onze spaarcenten te investeren in een ecologische en autonome kaswoning.

Voor ons was dat veel meer dan een woning.

Het was een statement.

Een andere manier van bouwen. Een andere manier van leven.

We werkten er jarenlang keihard voor en de interesse groeide. Zelfs tot ver buiten België. De toekomst zag er veelbelovend uit.

Tot covid kwam.

Van de ene dag op de andere konden mensen geen lening meer krijgen. Projecten werden uitgesteld of geannuleerd.

In 2022 gingen we failliet.

De vragen waren er al. Covid maakte dat ik er niet meer omheen kon.

Als ik erop terugkijk, besef ik dat mijn zoektocht niet begonnen is na ons faillissement.

Die was eigenlijk al veel eerder gestart.

Ik verdiepte mij in kruiden en de kracht van de natuur, omdat ik geloof dat ons lichaam vaak veel meer kan dan we denken.

Rond diezelfde periode kwam ook BG5 op mijn pad.

Niet omdat ik op zoek was naar een nieuwe job.

Maar omdat ik nieuwsgierig was naar de mens.

Waarom maken we de keuzes die we maken?

Waarom voelt iets voor de ene persoon zo vanzelfsprekend en voor de andere helemaal niet?

Die vragen leefden al langer.

Alleen...

Covid maakte dat ik ze niet langer kon wegduwen.

Ons faillissement was niet alleen het einde van een bedrijf.

Het was ook het moment waarop ik mezelf eindelijk de vraag stelde die al veel langer onder de oppervlakte zat.

Wil ik eigenlijk nog wel zo leven?

Vandaag leef ik zoals ik jarenlang alleen maar kon bedenken.

De vragen die ik mezelf toen stelde, hebben uiteindelijk geleid tot keuzes die ik vroeger waarschijnlijk zelf niet had geloofd.

Vandaag woon en werk ik in Bulgarije.

Mijn man woont voorlopig nog in België.

Voor veel mensen klinkt dat misschien vreemd.

Voor ons klopt het op dit moment.

We hebben geleerd dat een leven niet hoeft te voldoen aan de verwachtingen van anderen. Het moet vooral kloppen voor de mensen die het leven.

En misschien is dat wel de belangrijkste les die ik de voorbije jaren heb geleerd.

Er bestaat niet één juiste manier om te leven.

Alleen een manier die bij jou past.

En dat is ook hoe ik vandaag naar ondernemers kijk.

Niet vanuit de vraag hoe hun business sneller kan groeien.

Maar vanuit een veel eenvoudigere vraag.

Past het leven dat je vandaag leidt nog bij wie je bent geworden?

Waar ik voor sta

Ik geloof niet dat leven en werken in een keurslijf hoeven te passen

Doorheen mijn eigen pad ben ik steeds kritischer gaan kijken naar de structuren waarbinnen we verondersteld worden te leven en te ondernemen.

Niet alles wat standaard is, klopt

Veel mensen proberen zich aan te passen aan systemen die ooit door iemand anders zijn bedacht, zonder zich af te vragen of ze nog passen bij wie ze vandaag zijn.